Assessment of Time-Dependent Changes in Anxiety Levels of Third-Year Students at Ege University, Faculty of Dentistry

INTRODUCTION: This study aimed to assess time-dependent changes in anxiety levels of third-year students.

METHODS: This study was conducted at a single center. Third-year students who completed preclinical training and began clinics for the first time in fall semester of the 2023-2024 academic year participated in the study. The State and Trait Anxiety Inventory (STAI I and II) was used to assess anxiety levels. A self-assessment questionnaire including questions about students’ age, gender, perceived adequacy of preclinical education, and specific clinical training areas they found challenging was distributed to the students. Data were obtained at the beginning (T0) and end (T1) of clinical training. Statistical significance was set at p < 0.05.
RESULTS: A total of 141 students participated in this study (60 males, 81 females; mean age 23.67). STAI I and II scores at T0 were significantly higher than at T1 (pSTAI-I < 0.001, pSTAI-II < 0.001). However, at both T0 and T1, there was no statistically significant difference between the practice clinic and STAI I/II scores (p > 0.05).
DISCUSSION AND CONCLUSION: The findings indicated that students’ anxiety levels decreased after clinical education. These results may offer insights for reducing student anxiety and improving the educational experience in dental programs.

Keywords: Education, Clinical, Student, Anxiety, Scale

Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Üçüncü Sınıf Öğrencilerinin Anksiyete Düzeylerindeki Zamana Bağlı Değişimlerin Değerlendirilmesi

GİRİŞ ve AMAÇ: Çalışmada diş hekimliği 3. sınıf öğrencilerinin klinik eğitim başlangıcındaki kaygı düzeyinin ölçülmesi ve bu kaygının zamana göre değişiminin incelenmesi amaçlanmıştır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu kesitsel çalışma, tek merkezli olarak yürütülmüştür. Çalışmaya, 2023-2024 Eğitim-Öğretim Güz Yarıyılı itibarıyla preklinik eğitimini tamamlayıp ilk defa klinik eğitimlere başlayacak olan 3. Sınıf öğrencileri katılmıştır. Kaygı düzeyinin değerlendirilmesinde, Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçekleri (STAI I ve STAI II) kullanılmıştır. Öğrencilere yaş ve cinsiyet bilgilerini içeren, preklinik eğitimin yeterliliği, zorlandıkları ve yeterli hissettikleri klinik eğitimlere yönelik bir öz değerlendirme anketi uygulanmıştır. Veriler, klinik eğitim başlangıcı (T0) ile klinik eğitim tamamlandıktan sonra (T1) olmak üzere iki kez toplanmıştır. İstatistiksel anlamlılık p < 0,05 olarak belirlenmiştir.
BULGULAR: Çalışmaya toplam 141 öğrenci katılmıştır (60 erkek, 81 kadın; yaş ortalaması 23,67). T0’da alınan STAI I ve STAI II değerleri, T1’e göre daha yüksek bulunmuştur (pSTAI-I < 0,0001, pSTAI-II < 0,0001). Eğitime başlanılan uygulama kliniği incelendiğinde ise, T0 ve T1’deki STAI ve II değerleri ile uygulama kliniği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkiye rastlanmamıştır (p > 0.05).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Çalışma ile klinik eğitim sonrası öğrencilerin kaygı düzeylerinin azaldığı görülmüştür. Elde edilen bulgular, diş hekimliği eğitiminde öğrencilerin kaygı düzeylerinin azaltılması ve eğitim sürecinin iyileştirilmesi için yol gösterici olabilir.

Anahtar Kelimeler: Eğitim, Klinik, Öğrenci, Anksiyete, Ölçek