Comparison of Digital vs. Conventional Impression Techniques in Pediatric Dentistry

INTRODUCTION: This study aimed to compare the digital and conventional impression techniques regarding comfort, time perception, and preference.
METHODS: The study was comprised of 60 children aged 7-12years who applied to the Department of Pediatric Dentistry of Ege University Faculty of Dentistry for routine dental examinations. Ethical approval was obtained before the study. Digital impressions were conducted using an intraoral scanner, and conventional impressions were taken using alginate and dental trays from 60 patients by the same operator. In each impression-taking-process, comfort was assessed by both the children and the clinicians, and the chairside durations were recorded. Parental satisfaction was assessed through a questionnaire. Statistical analyses were conducted by SPSS 25.0 (Chicago, Illinois, USA) using the t-test and Mann-Whitney U test, with significance set at p<0.05.
RESULTS: The mean total time for the digital impression was 3,28±1,23minutes while it was 4,61±1,13minutes for the conventional impression. Although there was no statistically significant difference between the duration of the two different impression techniques, the digital impression was found better for both the children, clinicians, and parents.
DISCUSSION AND CONCLUSION: The digital impression technique compared with the conventional technique was found to be more comfortable by the children and preferable both by the children, clinicians, and the parents.

Keywords: Conventional impression, digital impression, patient comfort, pediatric dentistry

Çocuk Diş Hekimliğinde Dijital ve Konvansiyonel Ölçü Tekniklerinin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, dijital ve konvansiyonel ölçü tekniklerini konfor, zaman ve tercih açısından karşılaştırmaktır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Çalışmaya, Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Çocuk Diş Hekimliği Anabilim Dalı'na rutin diş muayenesi için başvuran 7-12 yaş arası 60 çocuk dahil edildi. Çalışma öncesinde etik onay alındı. Dijital ölçüler 60 hastadan, bir ağız içi tarayıcı kullanılarak alınırken, konvansiyonel ölçüler aynı operatör tarafından alginat ve ölçü kaşıkları kullanılarak alınmıştır. Her iki ölçü alma süreci hem çocuklar hem de klinisyenler tarafından konfor açısından değerlendirildi, işlem süreleri kayıt altına alındı. Ebeveyn memnuniyeti, bir anket aracılığıyla değerlendirildi. İstatistiksel analizler SPSS 25.0 (Chicago, Illinois, ABD) programı kullanılarak t-testi ve Mann-Whitney U testi ile yapıldı, anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlendi.
BULGULAR: Dijital ölçü için ortalama toplam süre 3,28 ± 1,23 dakika iken, konvansiyonel ölçü için bu süre 4,61 ± 1,13 dakika olarak ölçüldü. İki ölçü tekniği arasındaki süre değerlendirildiğinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamakla birlikte, dijital ölçü hem çocuklar hem klinisyenler hem de ebeveynler açısından daha avantajlı bulundu.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Dijital ölçü tekniğinin, konvansiyonel teknikle karşılaştırıldığında çocuklar tarafından daha konforlu olduğu, çocuklar, klinisyenler ve ebeveynler tarafından daha tercih edilebilir bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Konvansiyonel ölçü, dijital ölçü, hasta konforu, çocuk diş hekimliği