Oral Ulcerative Lesions

Oral ulcerative lesions have diverse aetiologises, including autoimmune diseases, infections, trauma and malignancies. This review explores the clinical features, diagnostic methods and therapeutic strategies associated with these conditions. The most prevalent type is recurrent aphthous ulcer, which is categorised as minor, major, or herpetiform. Management primarily aims to alleviate pain and prevent recurrence. Autoimmune disorders such as erythema multiforme, oral lichen planus, pemphigus vulgaris and mucous membrane pemphigoid are often associated with chronic, recurrent oral lesions. Diagnosis is based on clinical evaluation and histopathological analysis, with treatment mainly relying on corticosteroids and immunomodulatory agents. Infectious causes, including viral, bacterial and fungal pathogens, also play a significant role in the development of oral ulcerations. Herpes simplex virus, Treponema pallidum and Candida species are among the most common pathogens. Trauma-induced lesions, whether physical, chemical or mechanical, are particularly prevalent among vulnerable populations. Oral squamous cell carcinoma poses a unique challenge due to its malignant nature and potential for metastasis. Accurate diagnosis usually necessitates a biopsy and advanced molecular techniques. Treatment should be etiology-specific, and complex cases often require a multimodal approach. This review emphasises the importance of early diagnosis, personalised therapeutic planning and regular follow-up to minimise morbidity and optimise patient outcomes.

Keywords: Oral ulcer, Autoimmunity-related Ulcerations, Traumatic oral ulcer, Infection related ulcers, Oral squamous cell carcinoma

Oral Ülsere Lezyonlar

Ağız ülseratif lezyonları; otoimmün hastalıklar, enfeksiyonlar, travma ve maligniteler gibi çeşitli etiyolojilere sahiptir. Bu derleme, söz konusu lezyonların klinik özelliklerini, tanı yöntemlerini ve tedavi yaklaşımlarını ele almaktadır. Tekrarlayan aftöz ülserler en yaygın tür olup; minör, majör ve herpetiform olmak üzere sınıflandırılır. Tedavileri, ağrıyı hafifletmeye ve tekrarları önlemeye odaklanır. Eritema multiforme, oral liken planus, pemfigus vulgaris ve mukoz membran pemfigoidi gibi otoimmün hastalıklarla ilişkili durumlar, genellikle tekrarlayan ağız lezyonlarıyla karakterizedir. Bu hastalıkların tanısı, klinik değerlendirme ve histopatolojik analizlere dayanır; tedavide ise kortikosteroidler ve immünomodülatör ajanlar kullanılır. Viral, bakteriyel ve fungal patojenler de önemli katkıda bulunur. Herpes simplex virüsü, Treponema pallidum ve Candida türleri en sık görülen etkenlerdir. Fiziksel, kimyasal veya mekanik travmaya bağlı lezyonlar, özellikle savunmasız bireylerde yaygındır. Oral skuamöz hücreli karsinom ise, malign doğası ve metastaz riski nedeniyle özel bir öneme sahiptir. Doğru tanı için biyopsi ve moleküler teknikler gereklidir. Tedavi, etiyolojiye özgüdür ve karmaşık vakalarda genellikle çoklu yaklaşımlar uygulanır. Bu derleme, morbiditeyi en aza indirmek ve hasta sonuçlarını optimize etmek için erken tanının, bireyselleştirilmiş terapötik planlamanın ve düzenli takibin önemini vurgulamaktadır.

Anahtar Kelimeler: Oral ülser, Otoimmuniteyle ilişkili ülserasyonlar, Travmatik oral ülser, Enfeksiyon kaynaklı ülserler, Oral skuamöz hücreli karsinom